Powered by Project Factory
Back to News
Project Factory News2 Sep 20269 min readAv. Ali Ulusoy0 reads

SON İKİ HAFTADA NE YAPTIM?

Bazen günlük çalışma temposunun içinde ne kadar yol aldığımızı fark etmek kolay olmuyor.

SON İKİ HAFTADA NE YAPTIM?

Proje Yazmaktan Avrupa Proje Ekosistemi Kurmaya

20 Ağustos – 2 Eylül 2026

Bazen günlük çalışma temposunun içinde ne kadar yol aldığımızı fark etmek kolay olmuyor.

Bir Zoom toplantısı bitiyor, başka bir e-posta geliyor. Bir üniversiteyle görüşürken başka bir ülkeden potansiyel ortak PIF gönderiyor. Bir proje konsepti üzerinde çalışırken yeni bir TTO bağlantısı oluşuyor. LinkedIn’de paylaştığımız bir düşünce yeni bir görüşmeye dönüşüyor.

Bu nedenle son iki haftaya geriye dönüp baktım.

ChatGPT çalışma kayıtlarımı, Google Calendar’ımı, Gmail yazışmalarımı, Zoom toplantı özetlerini ve LinkedIn faaliyetlerimi birlikte incelediğimde aslında son iki haftada yaptığım şeyin yalnızca “proje geliştirmek” olmadığını gördüm.

Yavaş yavaş daha büyük bir yapı kuruyoruz:

Bir Avrupa proje üretim ve iş birliği ekosistemi.


Takvimde 24 kayıt; arkasında çok daha büyük bir çalışma

20 Ağustos–2 Eylül arasındaki Google Calendar taramasında 24 toplantı/oturum kaydı bulunuyor. Bazıları aynı veya çakışan görüşmelerin ayrı kayıtları olsa da dönem; neredeyse her iş gününde ulusal veya uluslararası bir iş birliği görüşmesi anlamına geliyor.

Bu görüşmeler arasında:

Federación Autismo Castilla y León, SUSTAIN – Fransa, AI LearnPath Europe, Mezitli İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü, Ankara Kalkınma Ajansı, IMPULSA EUROPA, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Global School Alliance, A.I.D. – Yunanistan, Bosna Hersek bağlantıları, Bohdan Repynets, Prof. Dr. Zafer Çalışkan, IBONIS – İspanya, AMEI-WAECE – İspanya, MİNTTO / Manisa Teknokent TTO, Ivana Baltovska, Konya Teknokent TTO, CMFE – Community Media Forum Europe ve Dublin Inquirer bulunuyor.

Ancak benim için daha önemli olan toplantı sayısı değil.

Bu görüşmelerin birbirinden bağımsız olmaktan çıkmaya başlaması.


1. Proje fikirleri üretmekten proje portföyü yönetmeye geçtim

Son dönemde üzerinde en fazla çalıştığım konulardan biri Project Factory’nin 2027 proje havuzunun sistemleştirilmesiydi.

20 Ağustos’taki çalışma kayıtlarında Partner Intelligence Database için 806 doğrulanmış/canonical kuruluş ve bunların programlarla eşleşmesinden oluşan 4.379 program/aksiyon bağlantısı ortaya çıkmıştı.

Bu yapı daha sonra daha büyük bir European Partner Intelligence Database – EPID sistemine dönüştü.

2 Eylül itibarıyla yalnızca Universities / EU Project Offices / TTOs modülünde bile 1.310 strict-confirmed kurum seviyesine ulaştık ve bu kayıtların tamamında kamuya açık kurumsal/profesyonel e-posta doğrulaması sağlandı.

Bunun arkasındaki düşünce basit:

Her yeni proje başladığında sıfırdan ortak aramak istemiyorum.

Hangi üniversite hangi konuda güçlü Hangi TTO Horizon Europe için uygun Kim Erasmus+ koordinatörü olabilir Kim yalnızca pilot ortağı olmalı Hangi kuruluşun hangi ülkede gerçek uygulama kapasitesi var

Bunların kurumsal hafızasını oluşturmak istiyorum.


225 kanıta dayalı Concept Note

Bu sistemleşmenin ikinci büyük ayağı proje portföyü oldu.

Son LinkedIn paylaşımımda da duyurduğum üzere bugün Project Factory’de:

40 Sport 95 School Education 30 Youth 30 Adult Education 30 VET

olmak üzere toplam 225 evidence-based Concept Note bulunuyor.

Ama hedefimiz 225 projeyi başvuruya çevirmek değil.

Tam tersine, üretim hunimizi şöyle tanımladık:

225 Concept Notes → 45 Priority Projects → 24 Development Projects → 10–12 High-Quality Submissions

Benim açımdan bu önemli bir zihniyet değişimi.

Eskiden soru şuydu:

“Hangi projeyi yazalım?”

Şimdi ise soru şu:

“Hangi konsept, hangi kanıtla, hangi applicant ile, hangi konsorsiyumla ve hangi çağrıda en yüksek başarı ihtimaline sahip?”

Bu artık proje yazarlığından çok portföy yönetimi ve proje mühendisliği meselesi.


2. TTO ve teknoparklarla yeni bir Avrupa köprüsü kurmaya başladım

Son iki haftanın belki de en belirgin yeni çalışma alanı Teknoloji Transfer Ofisleri ve teknoparklar oldu.

Bu süreçte geliştirdiğimiz model:

PF–TTO & Technopark Europe Accelerator 2027–2029

Temel yaklaşımımızı özellikle şöyle tanımladım:

“Size proje yazalım değil; mevcut inovasyon ekosisteminizi sistematik olarak Avrupa’ya bağlayalım.”

Modelin içinde:

European Project Pipeline, European Consortium Bank, Challenge2Europe, University Research Pods, Patent2Market Europe, Startup Europe Gateway, Pilot & Scale

gibi birbirini tamamlayan mekanizmalar tasarladık.

29 Ağustos civarındaki Gmail ve ChatGPT çalışma kayıtlarında bu yaklaşım 20’den fazla TTO, teknopark ve üniversite inovasyon yapısına taşındı.

Amaç bir e-posta kampanyası yapmak değildi.

Amaç:

Türkiye’deki akademik bilgi + teknoloji + sanayi problemi + startup kapasitesini Avrupa’daki doğru fon, doğru araştırma kurumu ve doğru konsorsiyumla eşleştirecek kalıcı bir sistem kurmak.


3. MİNTTO görüşmesi fikri somutlaştırdı

31 Ağustos’ta MİNTTO / Manisa Teknokent TTO ile yaptığımız toplantı, bu yaklaşımın neden doğru olduğunu bana daha net gösterdi.

Görüşmede yalnızca bir proje konuşmadık.

Üniversite–sanayi iş birliği, akademisyenlerin Avrupa konsorsiyumlarına katılması, Horizon Europe, Eurostars, hızlandırma programları, uluslararasılaşma ve Project Market / Proje Pazarı modelini birlikte tartıştık.

Zoom toplantı notlarında, MİNTTO tarafının daha geniş katılımlı bir buluşma, akademisyenlerin projelere dahil edilmesi, ortak proje yazımı ve hızlandırma programının geliştirilmesi gibi takip adımlarını değerlendirdiği görülüyor.

Ben de aynı toplantıda Türkiye ve Avrupa’dan proje geliştiricileri, akademisyenleri, girişimleri ve firmaları bir araya getirebilecek bir Project Market fikrini gündeme getirdim.

LinkedIn’de toplantı sonrasında yaptığım paylaşımda da temel sonucu şöyle ifade ettim:

Tek bir proje geliştirmek yerine sürekli çalışan bir Avrupa proje ve iş birliği pipeline’ı oluşturmak.


4. Ankara için proje değil, proje ekosistemi önermeye başladım

Ankara Kalkınma Ajansı ile yaptığımız görüşme de benim için önemliydi.

Burada sunduğumuz yaklaşım bir Erasmus+ projesi veya tek bir Horizon başvurusu değildi.

Ankara’nın:

dijital teknolojiler, sağlık ve medikal teknolojiler, yeşil dönüşüm ve akıllı şehirler, yaratıcı endüstriler ve sosyal inovasyon

kapasitelerini Avrupa fonları ve uluslararası ortaklıklarla sistematik biçimde eşleştirecek bir yapı önerdik.

Zoom özetine göre görüşmede bölgesel ihtiyaçların haritalanmasından proje konseptlerine, partner geliştirmeden başvuru hazırlığına uzanan yapılandırılmış bir yaklaşım ele alındı ve taraflar somut proje alanlarını görüşmek üzere süreci devam ettirme konusunda anlaştı.

Burada benim için kritik değişiklik şu:

Artık kuruluşlara yalnızca proje önermiyorum.

Onlara:

“Önümüzdeki üç yılda Avrupa ile çalışan proje üretim sisteminizi nasıl kurabiliriz?”

diye soruyorum.


5. Üniversitelerle temaslar fikirden akademik iş birliği hattına dönüştü

Son iki haftada üniversitelerle yürüttüğümüz görüşmeler de önemli ölçüde arttı.

Örneğin Ankara Bilim Üniversitesi ile yaptığımız toplantıda yalnızca “birlikte Erasmus projesi yapalım” demedik.

Yapay zekâ ekseninde üç potansiyel amiral gemisi hattı tartışıldı ve başlangıçta üç stratejik temanın seçilerek bunların Avrupa proje hattına dönüştürülmesi üzerinde duruldu.

Prof. Dr. Zafer Bey ile yaptığımız görüşmede ise sağlık ekonomisi, yaşlı bakımı, dezavantajlı gruplar ve üniversite–sivil toplum iş birliği üzerinde durduk.

Görüşmenin özellikle dikkatimi çeken tarafı şuydu:

Akademisyenlerin önemli bir bölümü son derece güçlü bilimsel bilgiye sahip olmalarına rağmen AB proje geliştirme, konsorsiyum kurma ve proje yönetimi süreçlerine girmekte zorlanıyor.

Zoom notlarında da bu sorun açık biçimde ortaya çıktı.

Bu görüşme daha sonra bir bilgi ürününe dönüştü.

28 Ağustos’ta hem Türkçe hem İngilizce olarak:

“Üniversite Öğretim Üyelerinin Avrupa Birliği Projelerine Katılımında Karşılaştıkları Zorluklar ve Çözüm Önerileri”

ve

“From Academic Knowledge to International Projects”

makalelerini yayımladım. LinkedIn profilimde iki makale de 28 Ağustos 2026 tarihli olarak yer alıyor.

Yani bir toplantı yalnızca toplantı olarak kalmadı.

Gözlem → sorun → analiz → makale → yeni çalışma modeli zincirine dönüştü.


6. Uluslararası partner aramaktan konsorsiyum mimarisine geçtim

Bu iki haftada e-posta trafiğimin önemli bölümü Avrupa’daki kuruluşlarla geçti.

SUSTAIN – Fransa, IMPULSA EUROPA – İspanya, IBONIS – İspanya, AMEI-WAECE – İspanya, A.I.D. – Yunanistan, Grace Center for Peace and Development, Learning for Integration – Finlandiya, EuroLearning EDU – Almanya, Global School Alliance, Youth Space, CEIPES, CCINICE, University of West Attica, CMFE

ve daha birçok kuruluşla temas sürdürüldü.

Burada da yaklaşım değişti.

Artık:

“Türkiye’den ortağa ihtiyacınız var mı?”

diye sormak yerine,

“Bu kuruluşun hangi uzmanlığı bizim hangi proje hattımızda gerçek Avrupa katma değeri yaratabilir?”

diye bakıyorum.

Örneğin IBONIS toplantısında Horizon Europe konsorsiyum büyüklüğü, araştırma kapasitesi ve yaklaşık 10–12 kuruluşlu bir konsorsiyum yapısı gibi somut konular tartışıldı.


7. Horizon Europe çalışmalarında artık görev ve person-month seviyesine indik

2 Eylül’de CMFE – Community Media Forum Europe ile yaptığımız MEDIA-FUTURE toplantısı bunun iyi bir örneği.

Artık görüşmenin konusu “projeye katılmak ister misiniz?” değildi.

Task 7.3, community media engagement, 40 engaged / 20 testing / 10 adopting / 5 replicating yaklaşımının tanımları, araştırma katkıları, PIF, ekip yapısı, person-month dağılımı, olası sub-funding ve Proposal Version 2’nin hazırlanması konuşuldu.

Bu benim için önemli.

Çünkü fikir aşamasındaki network görüşmesinden:

task → role → deliverable → person-month → budget → adoption target

seviyesine gelmiş durumdayız.

Bir konsorsiyumun gerçekten kurulmaya başladığı nokta da zaten burası.


8. LinkedIn benim için paylaşım platformundan iş geliştirme aracına dönüşüyor

Son iki haftadaki LinkedIn faaliyetlerime baktığımda bir başka değişiklik görüyorum.

22 Ağustos’ta Project Factory Cumartesi Buluşmalarını başlattık.

Buradaki düşünce çok basitti:

insanlar + fikirler + fırsatlar.

Akademisyenleri, sivil toplum temsilcilerini, proje profesyonellerini ve farklı alanlardan uzmanları aynı masaya getirmeye çalıştık.

LinkedIn yalnızca yapılan işi duyurduğumuz bir kanal olmaktan çıkıyor.

Bazı ilişkiler LinkedIn → mesaj → e-posta → Zoom → belge paylaşımı → ortak proje geliştirme zincirine dönüşmeye başladı.

Nitekim LinkedIn’in 25 Ağustos tarihli haftalık performans e-postasında gönderilerimin bir önceki hafta 8.616 gösterim aldığı bildirildi.

Benim için asıl değer gösterim sayısı değil.

Doğru insanların birbirini bulmasına yol açan temasların oluşması.


9. Aynı zamanda Project Factory’nin Avrupa’daki kurumsal altyapısını büyüttüm

Bu iki hafta yalnızca proje geliştirme dönemi de değildi.

Birleşik Krallık’ta SOCIAL IMPACT STRATEGIES LTD için kuruluş işlemleri tamamlandı ve Companies House kayıt süreci sonuçlandı.

27 Ağustos tarihli resmi Companies House bildirimi şirketin kayıtlı e-posta adresini SOCIAL IMPACT STRATEGIES LTD – 17424477 olarak doğruluyor.

Aynı günlerde Litvanya’da Luka Epadze ile geliştirdiğimiz UAB LE BRIDGE yapılanması için de kuruluş belgeleri üzerinde çalıştık.

Memorandum of Association, Articles of Association ve Application for Registration in the Register of Legal Entities belgelerinin taraflarca elektronik olarak imzalandığına ilişkin Dokobit kayıtları bulunuyor.

Bunun öncesinde Luka ile “Lithuanian EU Project Development Company — 2026–2030 Roadmap” üzerinde de çalışmaya başlamıştık.

Dolayısıyla Project Factory artık yalnızca Türkiye merkezli bir network olarak büyümüyor.

Ankara’dan Avrupa’ya uzanan kurumsal bir iş birliği altyapısı oluşmaya başlıyor.


10. Yapay zekâyı artık metin yazdırmak için değil, üretim sistemi kurmak için kullanıyorum

Son iki haftanın belki de görünmeyen en büyük kısmı ChatGPT ile yaptığımız çalışma.

Burada yapay zekâyı yalnızca:

“Şu e-postayı yaz.”

veya

“Bu projeyi düzelt.”

demek için kullanmadım.

Birlikte:

Partner Intelligence Database, Concept Note mimarileri, Evidence Pack sistemleri, Focal Point modelleri, proposal production workflows, evaluator lens, TTO accelerator architecture, consortium matching, meeting briefs, follow-up documents, full application production systems

oluşturduk.

Bu çalışmaların bazı bölümlerinde artık onlarca başvurunun aynı kalite standardı altında üretilebildiği toplu başvuru sistemlerine geçiyoruz.

Benim için yapay zekânın asıl değeri burada.

Daha hızlı yazmak değil; kurumsal hafızayı, standardı ve üretim kapasitesini büyütmek.


Peki iki haftada gerçekten ne yaptım

Geriye dönüp baktığımda aslında beş şeyi aynı anda geliştirdiğimi görüyorum:

Birincisi, proje portföyümüzü sistemleştirdim. 225 kanıta dayalı konsepti başvuru hunasına bağladık.

İkincisi, partner sermayemizi veri haline getirdim. Partner Intelligence Database ve EPID artık yeni projelerin ortaklık altyapısını oluşturuyor.

Üçüncüsü, Türkiye’de yeni bir kurumsal iş birliği hattı açtım. Üniversiteler, kalkınma ajansları, TTO’lar ve teknoparklarla tekil proje yerine uzun vadeli Avrupa pipeline’ları konuşmaya başladık.

Dördüncüsü, Avrupa konsorsiyumlarımızı derinleştirdim. Bazı görüşmeler artık partner arama düzeyinden WP, task, KPI, person-month ve bütçe seviyesine geçti.

Beşincisi, Project Factory’nin Avrupa’daki kurumsal ayaklarını güçlendirmeye başladım. Birleşik Krallık ve Litvanya’daki yapılanmalar bunun parçaları.


Asıl değişim ne

Yıllarca proje yazdım.

Bugün ise giderek daha fazla şu soruyu düşünüyorum:

Bir kuruluşun sürekli proje üretmesini sağlayacak sistem nasıl kurulur

Çünkü Avrupa projelerinde sürdürülebilir başarı:

bir iyi fikirden, bir iyi yazardan, bir iyi ortağın bulunmasından

daha fazlasını gerektiriyor.

Gerekli olan:

Evidence + Pipeline + Partner Intelligence + Consortium + Institutional Capacity + Quality System + Follow-up.

Son iki haftada yaptığım çalışmaların tamamına yukarıdan baktığımda gördüğüm ortak çizgi bu.

Project Factory’yi bir “proje yazma merkezi” olarak değil, insanların, akademik bilginin, teknolojinin, sosyal ihtiyaçların, kurumların ve Avrupa fırsatlarının birbirine bağlandığı bir proje üretim ekosistemi olarak kurmaya çalışıyorum.

Henüz yolun başındayız.

Ama sistemin parçaları artık birbirini bulmaya başladı.

Ve sanırım son iki haftada yaptığım en önemli şey de buydu:

Tek tek projeler üretmek yerine, proje üretebilen bir sistem kurmaya başladım.

Ali Ulusoy Project Factory

happykidstr@gmail.com

+90 530 363 3120

Share This Content

Verified Official Sources & References

Related Articles