Powered by Project Factory
Back to News
Erasmus+12 Sep 20263 min readAv. Ali Ulusoy0 reads

Pros. Olunca Ne Değişti?

Pros. Olunca Ne Değişti?

İnsan bazı unvanları yıllarca çalışarak alıyor.

Dr.

Doç. Dr.

Prof. Dr.

Benimki biraz farklı oldu.

Bir sabah kan verdim, birkaç tahlil yaptırdım, üroloğa gittim, MR’a girdim…

Ve fark ettim ki hayat bana yeni bir unvan vermiş:

Pros.

Açılımı mı

Prostatla Tanışmış İnsan.

Diploması yok.

Cübbesi yok.

Ama tecrübesi bol.

Peki Pros. olunca ne değişti

Öncelikle insanın kelime hazinesi değişiyor.

Eskiden sabahları:

“Bugün hangi çağrı açılmış?”

diye bakıyordum.

Şimdi bazen:

“Rapor çıkmış mı?”

diye bakıyorum.

Eskiden telefonda:

“KA220’nin bütçesi ne kadar?”

diye soruluyordu.

Şimdi ben:

“Prostat kaç cc çıktı?”

diye soruyorum.

Hayatın insanı getirdiği yer ilginç.

Bir zamanlar AB terminolojisi öğreniyordum.

Şimdi yeni sözlüğüm var:

PSA. PI-RADS. Prostat hacmi. Periferik zon. Transizyon zonu. Üroloji.

İnsan gerçekten hayat boyu öğreniyor.

Pros. olunca suyla ilişkin değişiyor

Eskiden su içmek basit bir eylemdi.

Susarsın.

İçersin.

Biter.

Şimdi su içmeden önce stratejik planlama yapıyorsun.

Saat kaç

Dışarı çıkacak mıyım

Trafik var mı

Yakında tuvalet var mı

Toplantı kaç saat sürecek

Bir bardak su içmek için neredeyse feasibility study hazırlıyorsun.

Mekânları artık başka gözle değerlendiriyorsun

Eskiden restorana girince:

“Yemekleri güzel mi?”

diye bakardın.

Pros. olduktan sonra ikinci kriter geliyor:

“Tuvalet nerede?”

AVM’ye giriyorsun.

İnsanlar mağazalara bakıyor.

Sen yönlendirme tabelalarına.

Havalimanında herkes gate numarasını arıyor.

Pros. önce WC işaretini tespit ediyor.

Bunun adı korku değil.

Risk management.

Ben Avrupa projelerinde yıllardır risk planı hazırlıyorum.

Şimdi kişisel risk planım çok basit:

Risk: Yakında tuvalet bulunamaması. Probability: Medium. Impact: High. Mitigation: Önceden yer tespiti.

Avrupa Komisyonu görse tam puan verir.

Gece kavramı değişiyor

Eskiden gece uyanırsam saate bakardım.

Şimdi vücudum saate bakmadan beni kaldırabiliyor.

Saat 03.17.

Ben:

“Niye uyandık?”

Prostat:

“Toplantımız var.”

“Gündem?”

“Tuvalet.”

“Online yapamaz mıyız?”

“Hayır.”

Bu organın dijital dönüşüme hiç niyeti yok.

Doktorlara bakışın değişiyor

Eskiden doktora gidince:

“Bir problem var mı?”

diye sorardım.

Şimdi doktor konuşurken yüzünü okuyorum.

Kaşını kaldırdı mı

Ekrana uzun mu baktı

“Hmm” dedi mi

İnsan bir anda tıbbi beden dili uzmanı oluyor.

Doktor sadece:

“MR sonucunu görelim.”

diyor.

Sen eve gidip bu cümleden 14 farklı senaryo çıkarıyorsun.

Sonra kendi kendine kızıyorsun:

“Ali, sen proje değerlendiricisisin. Veri gelmeden sonuç yazılır mı?”

Haklısın.

Evidence first.

Arkadaş sohbetleri değişiyor

Eskiden arkadaşlarla siyaset, ekonomi, futbol konuşulurdu.

Yaş biraz ilerleyince sohbet şöyle oluyor:

“Senin kolesterol kaç?”

“Benim D vitamini düşük çıktı.”

“Sen gece kaç kere kalkıyorsun?”

Birisi masaya oturup:

“Benim PSA 1,2.”

dediğinde ortamda kıskançlık oluşuyor.

Eskiden insanlar arabalarının motor hacmini söylerdi.

Şimdi prostat hacmini söylüyorlar.

“Benimki 45 cc.”

Öbürü:

“Benim 60.”

Bir noktadan sonra insan:

“Arkadaşlar bunu yarışa çevirmeyelim.”

demek zorunda kalıyor.

Vitaminlerle tanışıyorsun

Pros. olduktan sonra evde küçük bir eczane oluşuyor.

B1.

B6.

B12.

D3.

Benexol.

Coledan.

Sabah tableti.

Haftada iki gün kapsül.

Telefon takviminde toplantıların yanına vitamin programı koyuyorsun.

10.00 Zoom – Lithuania Partner Meeting

13.30 Proposal Review

19.00 D Vitamin

Hayatın work planı çeşitleniyor.

En önemli değişiklik ise başka

Pros. olunca insan kendi bedeninin “otomatik çalışan bir sistem” olmadığını hatırlıyor.

Yıllarca beden bizi taşıyor.

Biz toplantıya koşuyoruz.

Uçağa yetişiyoruz.

Projeleri yazıyoruz.

Sinirleniyoruz.

Seviniyoruz.

Sabahlıyoruz.

Ve bütün bunları yaparken kalbin, böbreğin, karaciğerin, prostatın sessizce çalışıyor.

Sonra içlerinden biri kapıyı çalıyor:

“Bir dakika. Beni de kontrol eder misin?”

İşte Pros. olmanın belki de en önemli tarafı bu.

İnsan biraz daha dikkat ediyor.

Biraz daha dinliyor.

Biraz daha kontrol yaptırıyor.

Ama hayatı bırakmıyor.

Çünkü mesele hastalık aramak değil.

Yaşamaya devam edebilmek için sistemi bakımdan geçirmek.

Ben hâlâ aynı insanım.

Projeler yine masada.

E-postalar yine geliyor.

Ortaklar yine arıyor.

Deadline’lar yine yaklaşıyor.

Sadece ekibe yeni bir paydaş katıldı.

Adı:

Prostat.

Henüz consortium agreement imzalamadık.

Görev dağılımını da tam yapmadık.

Ama kendisine şimdiden söyledim:

“Bak kardeşim, sen burada beneficiary değilsin.

Coordinator hiç değilsin.

Sen yalnızca bir organ olarak görevini yapacaksın.”

O da şimdilik sessiz.

Ben de raporu bekliyorum.

Yani Pros. olunca aslında çok şey değişmedi.

Sadece insan şunu daha iyi anlıyor:

Hayat bir projeyse, en önemli sürdürülebilirlik planı insanın kendisi.

Ve evet…

Artık kartvizitime yazabilirim:

Ali Ulusoy Project Developer European Projects Expert Pros.

Altına da küçük bir not:

“Specialisation: PSA Management & Strategic Toilet Planning.” 😄

12.09.2026, Ali ULUSOY
Share This Content

Verified Official Sources & References

Related Articles